Van studiebureau tot werf en terug: een traject doorheen de infrastructuursector

Je carrière startte zo’n negen jaar geleden. Hoe ben je in de sector gerold?

“Eigenlijk vrij toevallig. Barbara Verhoeven bood me in 2017 de opportuniteit om bij studiebureau S.Bilt te starten als administratieve kracht, waar het technisch aspect zo groot kon worden naargelang mijn interesse en capaciteiten. Zo werd mijn interesse in infrastructuur geboren. Al snel kreeg ik de kans om de leidend ingenieur te ondersteunen. Daardoor groeide mijn rol organisch richting inhoudelijke betrokkenheid bij wegenis- en rioleringsprojecten.”

​

Wat maakte dat je zo snel kon doorgroeien?

“Vooral de combinatie van praktijk en leergierigheid. Ik kreeg steeds meer verantwoordelijkheden en volgde gerichte opleidingen, zoals werftoezichter en afkoppelingsdeskundige. Daarnaast leerde ik offertes analyseren en zelf opstellen binnen openbare aanbestedingen, inclusief e-tendering. Dat gaf me een sterke basis in zowel techniek als procedures.”

Na enkele jaren maakte je de overstap naar de aannemerswereld. Waarom?

“In 2020 wilde ik de uitvoeringskant beter begrijpen. Bij Wulteputte kon ik als werfleider en werkvoorbereider projecten van A tot Z opvolgen: van nacalculatie tot uitvoering. Die stap was cruciaal om inzicht te krijgen in wat er écht op de werf gebeurt.”

Wat typeert je ervaring bij Wulteputte?

“De diversiteit in projecten. Ik werkte aan zowel kleinere projecten als aan dossiers tot 52 miljoen euro. Denk aan het Cadix-project op ’t Eilandje of spoorwerken tussen Landegem en Aalter. Bij kleinere werven kreeg ik veel autonomie, bij grotere projecten leerde ik van ervaren projectleiders. Die combinatie heeft mijn ontwikkeling versneld.”

​

Je hebt nadien ook voor Viabuild! gewerkt. Wat heb je daar bijgeleerd?

“Vooral coördinatie en complexiteit. Projecten zoals de heraanleg van de Grote Markt in Tienen of fietsinfrastructuur voor AWV vroegen een sterke afstemming tussen disciplines. Een hoogtepunt was het parkeergebouw in Wezembeek-Oppem, waar ik voor het eerst met gebouwstructuren werkte. Daarnaast heb ik ook operationele ervaring opgedaan in asfaltcentrales, inclusief het ontwikkelen en certificeren van asfaltmengsels. Dat is kennis die je als werfleider zelden meekrijgt, maar enorm waardevol is.”

​

Vandaag werk je opnieuw voor een studiebureau. Wat maakt die terugkeer interessant?

“Bij Witteveen+Bos werk ik aan het Emerald-project in de Antwerpse haven. Dat is mijn grootste project tot nu toe. De complexiteit ligt niet alleen technisch, maar ook in internationale samenwerking, met een Brits studiebureau dat minder vertrouwd is met Belgische regelgeving.”

​

Wat zijn de belangrijkste lessen uit dat project?

“Vooral verdieping. Ik heb me sterk ontwikkeld in betonwapening, inclusief vezelversterking. Daarnaast heb ik geleerd hoe anders werken in een havenomgeving is, met specifieke safety-protocollen en grondmechanica. We hebben ook verschillende hoog- en laagspanningsstations gebouwd en railinfrastructuur voor kranen gerealiseerd. Dat is echt millimeterwerk.”

Je bent ook betrokken bij het Ecluse-project. Wat houdt dat in?

“Daar treed ik op als Concrete Reinforcement Engineer. Ik controleer en optimaliseer wapening en coördineer stakeholders, waaronder een farmaceutisch bedrijf met extra strikte voorschriften. Technisch uitdagend zijn onder meer de boringen van 1,5 km onder de Schelde, precisiewerk waarbij samenwerking met gespecialiseerde partijen cruciaal is.”

Hoe kijk je naar de toekomst?

“Ik wil verder groeien richting projectmanagement, met verantwoordelijkheid over volledige projectteams. Projecten in nieuwe omgevingen, zoals de luchthaven of Offshore, spreken me ook aan. Al moet dat natuurlijk combineerbaar blijven met het gezin.”

Tot slot: wat typeert jouw aanpak?

“De combinatie van ontwerp en uitvoering begrijpen. Die brug maakt het verschil in projecten. Het helpt om betere beslissingen te nemen, risico’s correct in te schatten en efficiënter samen te werken tussen alle partijen.”